Winst... maar waarom voelt het dan niet zo?

Tja, dan win je, als tweede Nederlandse Eredivisieclub, dit seizoen in de Koel van VVV. Optimisten zullen zeggen: 1-0 is genoeg en we hebben weer drie punten. We zijn weer een stapje dichter bij de play-offs van dit seizoen.
En natuurlijk hebben ze daar gelijk in....

Maar toch, er blijft een vervelend gevoel achter na weer zo'n wedstrijd.

Voor de winterstop werden er mooie wedstrijden gespeeld en was het vaak genieten om naar onze FC te kijken.
Tijdens de winterstop is er blijkbaar ergens iets fout gegaan.

Ook nu weer kwamen passes niet aan. Voorzetten waren beroerd en meer van dat soort dingen.
Ligt het aan de schoenen of aan de bal? Er lijkt in ieder geval verdomd weinig balgevoel te zijn bij de spelers. Passes zijn te zacht of juist veel te hard. Voorzetten idem dito.
Ballen worden achter de man gespeeld of heel netjes in de voeten van de tegenstander.

Ik begrijp het niet meer zo goed. Is nu ook de magie van DuChat uitgewerkt?
Missen we toch Gregoor in de basis (niet dat we hem nog terug zullen zien onder deze trainer...) of missen we over het algemeen een paar routiniers?
Cornelisse stond er ook weer niet in.

De optimisten hebben gelijk dat ze blij zijn met drie punten... Maar ik wil ook graag mooi verzorgd, pittig (Utregs) voetbal zien.
Als het niet op techniek kan, doe het dan op wilskracht en inzet. Dat is een Utregse mentaliteit.
Maar in plaats daarvan zie ik nu een (excusez le mot) "mietje" als Van Wolfswinkel.
Binnengehaald als een soort kroonprins, maar god, wat is dat kereltje een aanfluiting!
Als je zegt dat hij uit de Jupiler League komt i.p.v. Dries Mertens geloof je het meteen.

En natuurlijk ben ik ook blij met drie punten maar de overwinning geeft me wel een dubbel gevoel. Want ik heb wederom naar een slaapverwekkende wedstrijd zitten kijken. En dat is niet hoe ik mijn cluppie graag zie spelen.

Dan maar even een pessimist!!

Stemmen?

Morgen mogen we weer gaan stemmen. Deze keer voor de gemeenteraad van onze woonplaatsen.

Wat mij opvalt in mijn eigen woonplaats, Utrecht, is dat er weinig zichtbaar campagne wordt gevoerd.
Ik heb iemand van de Christen Unie zien flyeren bij de Albert Heijn aan het einde van de straat en in Nieuwegein zag ik een paar kraampjes staan waar o.a. ballonnen werden uitgedeeld aan kinderen.

Politici die uitleggen waarom je nou op precies op hen moet stemmen heb ik echter niet gezien.
Alleen de kopstukken van de landelijke politiek die tijdens een TV debat gaan vertellen wat zij nou willen als hun partij de grootste wordt.

Heb ik er iets aan als Halsema roept dat zij de kilometerheffing tegen gaat houden?
Als er nou iemand van GroenLinks gekozen wordt in Utrecht gaat die zich dan in de raad hard maken voor afschaffing van de kilometerheffing? Desnoods op gemeentelijk niveau?
Lijkt me niet. En daarom is het ook zo vreemd dat er op lokaal niveau weinig actie is en op landelijk niveau des te meer.

Ik snap best dat internet en televisie andere manieren van campagne voeren hebben veroorzaakt, maar het mag toch duidelijk zijn dat de gemiddelde Nederlander niet zo dom is om landelijke, provinciale en gemeentelijke politiek op één hoop te gooien.

Het is in mijn ogen dan ook een vorm van kiezersbedrog om van alles te beloven (wat op landelijk niveau vaak al niet eens nagekomen kan worden) wat je op gemeentelijk gebied nooit waar kan maken!

Ik pleit er dan ook voor om gemeentepolitiek weer levendiger te maken. Een gekozen burgemeester (een echt gekozen burgemeester bedoel ik dan, niet zoals in Utrecht keuze krijgen uit niet meer dan twee PvdA poppetjes die niemand wil hebben), meer activiteit van gemeentelijke partijen en referenda op gemeentelijk niveau.
Op die manier gaat de politiek weer wat meer leven en krijgen mensen meer inspraak op hun eigen omgeving. Want daar begint het toch uiteindelijk, in je eigen straat en in je eigen wijk. Daar waar je leeft en de meeste tijd doorbrengt.

Zolang de grote landelijke partijen dit niet doorhebben hoop ik van ganser harte dat in heel Nederland de lokale politieke partijen enorm zullen winnen en zelfs meerderheden verwerven in de lokale politieke arena.